Gorczańskie polany

Badania przeprowadzone przez Natalię Tokarczyk w 2009 r. miały na celu dokonanie jakościowej i ilościowej charakterystyki procesu renaturalizacji polan położonych w piętrze regla górnego w Gorcach, a także określenie czynników wpływających na tempo i sposób jego zachodzenia. Zarastanie polan stanowi bardzo ważny problem i niesie ze sobą wiele negatywnych skutków – powodując zmiany zarówno w krajobrazie, jak i w funkcjonowaniu środowiska. W wyniku badań stwierdzono, że renaturalizacja zachodzi w Gorcach z różną intensywnością. Drzewa i krzewy zajmują obecnie od 0% do 87% powierzchni górnoreglowych polan (najczęściej 10-30%). W latach 1954-2003 łączna powierzchnia badanych polan zmniejszyła się niemal o 1/3 (125,69 ha). Wśród gatunków wkraczających na polany dominuje świerk (Picea abies), a także wierzba śląska, iwa, uszata (Salix silesiaca, S. caprea, S. aurita) oraz jarzębina (Sorbus aucuparia). Największą różnorodnością gatunków wkraczających cechują się duże polany, położone po południowej stronie grzbietu. Drzewa i krzewy wkraczają na polany w sposób: frontalny, arealny, liniowy lub asocjacyjny. Tylko na nielicznych polanach zaznacza się całkowita dominacja jednego z powyższych sposobów. W chwili obecnej na proces renaturalizacji największy wpływ mają czynniki antropogeniczne (stosunki własnościowe, prowadzenie zabiegów ochronnych).

Fotografie pochodzą ze zbiorów Natalii Tokarczyk (2009 r.) przedstawiają polany położone w reglu górnym i dolnym.